Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καλλιφατίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καλλιφατίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

"Γράμματα στην κόρη μου" Θοδωρής Καλλιφατίδης

Γνωρίσαμε τον συγγραφέα Θοδωρή Καλλιφατίδη πριν από ένα μήνα περίπου στην Οικία Κατακουζηνού, προσκαλεσμένο σε μια εκδήλωση-συζήτηση για το μέλλον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Όπως ήταν αναμενόμενο έγινε αναφορά στο συγγραφικό του έργο και φυσικά στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο "Γράμματα στην Κόρη μου"
Πρόκειται για την ιστορία του Οβίδιου, έναν από τους τρεις μεγαλύτερους Ρωμαίους ποιητές,  που καταδικάστηκε σε εξορία το 8 μ.χ στους Τόμους της Μαύρης Θάλασσας, από τον Αυτοκράτορα Αύγουστο για την ίδια του την ποίηση. "Γράφοντας επιστολές στην κόρη του, αναπολεί τη ζωή του στη γενέτειρά του και στη Ρώμη, μιλάει για τους έρωτές του, για τα ήθη και τα έθιμα της εποχής, για την ποίηση και την τέχνη. Επίσης περιγράφει τις συνθήκες στη μακρινή πόλη όπου ζει με μοναδική συντροφιά τον μαύρο υπηρέτη του. Οι άγνωστοι άνθρωποι, οι συνήθειές τους, η νοοτροπία τους είναι το πλαίσιο που του προσφέρεται για να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του."
Το βίωμα της εξορίας ή της αυτοεξορίας το έζησε ο ήρωας του βιβλίου και αλλά ο συγγραφέας, που ζει εδώ και πενήντα χρόνια στην Σουηδία  όπως περιγράφει στο βίντεο που ακολουθεί.
Και τέλος το ζει η Ευρώπη του τώρα με τους αυτοεξόριστους  οικονομικούς μετανάστες του σήμερα.





Κείμενο-Επιμέλεια Παρουσίασης: Αναστασία Τσαγκάρη






Το μέλλον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

 Ήταν 26 Απριλίου 1955 όταν ο Αλμπέρ Καμύ ήρθε στην Αθήνα προσκεκλημένος του Άγγελου Κατακουζηνού για να μιλήσει για το «Μέλλον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού».
Ήταν την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου όταν στην Οικία Κατακουζηνού ήρθε ο συγγραφέας Θοδωρής Καλλιφατίδης για να ανανεώσει την πίστη προς τον «ευρωπαϊκό πολιτισμό» μέσα από τις λιτές στη διατύπωση αλλά με ουσία απόψεις του. Το αποτέλεσμα ήταν μία ευχάριστη βραδιά όπου μέσα από την διαλογική συζήτηση παρουσιαστή και παρουσιαζόμενου (Ν.Βατόπουλος-Θ.Καλλιφατίδης) προέκυψε πως το αυτονόητο της ελευθερίας δεν είναι αυτονόητο κεκτημένο αλλά κεκτημένο που η Ευρώπη δημιούργησε, πως οι ανθρωπιστικές επιστήμες είναι και οφείλουν να είναι θεμέλια κάθε υγιούς κοινωνίας και πως η Οικία Κατακουζηνού που φιλοξένησε τουλάχιστον δύο Νομπελίστες, στο παρελθόν, είναι καταδικασμένη από την .μοίρα της να ανακαλύψει και να φιλοξενήσει, στο μέλλον, και κάποιον τρίτο !